Ndeza motorrin e direkt e pashë nje vegim,
u nisa, dhe deren e shtëpise e lashë larg.
I vetem, por tashmë e kam marrë këtë vendim,
ti pëshkruaj malet si një varg.
Në kthesat e para shkoj me kujdes ngadalë,
por zemra më thotë "jepi, mos u ndal".
Motorri më qëndron besnik si një kalë,
i etur për vrap, nga fusha në mal.
Era në fytyrë më dhuron qetësi,
dhe shpirti me gëzon mbush' me lumturi.
Horizonti hapet dhe unë buzëqesh i lirë,
"jam ai qe dua, i bukur, dhe i dëlirë".
Komente (0)
Ende pa komente.
Lër një koment